درد اور بود شنیدنش. عزاب اور بود.خسته شدم بس که خبر بد شنیدم. چی داره سر

ایرانمون میاد؟داریم اسطوره هامونو از دست میدیم.به طریقی.

خسته شدم از اینهمه اتفاق بد...

حیف بود.رفتن تو حیف بود.موسیقی ما محتاج همچون تویی بود و خواهد بود.

کیه که جای تو بشینه؟

پ ن :درگذشت جانسوز استاد بزرگ. پرویز مشکاتیان رو به ایران زمین و به خانواده ی

موسیقی تسلیت میگم...خدایش بیامرزد.......

سعی کرده ام خم شوم روی خودم تا نیمی از خودم را پاک کنم .اما نتوانسته ام

بعضی ها همه ی خودشان را پاک می کنند و می روند.لابد می توانند

من نمی توانم....

پ ن:اونایی که اهل کتاب خوندنین من گنجشک نیستم (مصطفی مستور)رو از دست ندین.

پ ن۲ :و اونایی که این کتاب دوست داشتنی رو خوندین میشه اینجا راجع بهش حرف بزنین ؟

خوشحال میشم نظرتونو بخونم.منتظرم..

نسیم این آیا مال تو بود..

که زندگی سخت بشه اینهمه.که همش آرزو کنی ۱روز. حتی ۱ روز از روزای کودکیتو.

روزایی که عاقل نبودی اینهمه.که اتفاقای دورو برت برات مهم نبود اینهمه.آخ که چقدر دلم می خواد اون

روزای بی دغدغه رو.که شاد بودم/بودیم اونهمه.

اصلن چرا بزرگ شدی که دوست داشته باشی که خیلی دوست داشته باشی. اما به خودت نهیب بزنی

که نه دختر. این عاقلانه نیست.

آخه یکی بگه چرا اینقدر سخت شده همه چی.یکی بگه چرا بزرگ شدن و عاقل و عاقل تر شدن اینقدر سنگینه بهاش؟

پ ن۱:چه بهایی سنگین تر از اینکه دوست داشتنتو با عقلت بسنجی؟و به خودت بگی هی دختر این عاقلانه نیست.و این حرفت نتیجه ی همه ی اون اتفاقایی باشه که وقتی داشتی عاقل و عاقل تر میشدی تجربشون کردی.

پ ن۲ :دوست ندارم اینو بگم. اما واقعن حالم خوب نیست...